Od revu ke spolupraci

Ze se domu blizi rodic s priserkama poznate obvykle velmi bezpecne na vzdalenost minimalne 100 metru (pokud nejste hluchy jak poleno ci vybaveni iPodem).

Uz ve dverich do baraku se strhne strkanice o to, kdo vybehne prvni do schodu a zavola vytah. Liza je v nevyhode, neb beha pomaleji a na cudlik vytahu jeste nedosahne. O to vic rve ve snazezastavit Evitu. Tak tri az ctyri turi na nasi rodinne hlukomerne skale.

Pokud rodic vcas nezasahne a nepresvedci Evitu, ze ma nechat Lizu zmacknout cudlik, je zle. Liza se zacne vztekat tak, jak to jen Liza umi - celym telem. Krome revu se z vytahu ozyva duneni jak dupe a vrha se proti zdi. Uz jsme tam po jejim extempore museli i s mopem ... Rodicum nezbyva nez doufat, ze na nas sousedi neposlou Renderseg pro porusovani pravidel civilizovaneho souzit.

Kdyz uz nam hrozil cvokhaus Evita usoudila, ze ji vztekajici Liza a vystresovanej predek za to nestoji a zmenila pravidla hry. Dobehne k vytahu a ceka na Lizu, kterou pak zvedne tak, aby mohla zmacknou cudlik. Sousedi myslej, ze jsme se odstehovali.

Evitiny narozeniny

Google vymyslel novou vychytavku - prezentaci obrazku, tak se vracime k fotkam z narozenim,na ktery ve webalbu nikdo nekouka.

Vieme abecedu ...

... akorat trosku nechapeme vo co de. Koncept pismenek je prilis abstraktni, navic taky nudnej a nesmyslnej. Proc by se prosim melo rikat strisce s postylkou "A"? A proc by se slova a veci meli skladat s pismenek? Mama je predca mama a nie M A M A! Co mi to tu taras tato...

Kompromisom je abeceda podla kamaratov ...

A jako Anita (vychoska z jesli)
B jako babka Danka
C jako Cecilia (kocka)
D jako Dadka (prababka)
E jako Evita (segra moji segry)
F jako Felix (kocour)
G jako Greta (kamoska)
H jako Honza (deda)
I jako Irma (kamoska)
J jako Julo (dedo)
K jako Kati neni (teta Kati, tj. vychoska ze skolky)
L jako Liza (segra)
M jako mama
N jako Nemere (Lizina kamoska)
O jako Ondras (rodinnej kamos)
P jako Petra (kamoska ze skolky)
Q jako Kvido (zadnyho zatim nezname)
R jako Richi (kamos ze skolky)
S jako Slavka
T jako tata
U jako ujo (generickej)
V jako Verca (vopravdova teta)
W jako Vojta (skoro strejc)
X jako Xandy (bratranek pres koleno)
Y jako Ivanka (skoro prateta)
Z jako Zdenka (babka)

We can ride the bicycle

Nomos

Rano, asi pred tydnem Liza vstala a oznamila nam: "Plinka neni, nece." Plinku odmitla i do skolky, kde jsem musel vysvetlit, ze "pelenka nem". Divali se podezrivave, ale Liza jim to vysvetlila. Od te doby plinka neni a gate sou suchy. Ve dne, v noci i odpoledne. Ve skolce Liza vstala uprostred odpolednicho chrupkani, oznamila nevericim damam, ze odchazi kakat, provedla prislusnou proceduru a zase zalezla spokojene do postylky... Jedinou vadou na krase je, ze se ne vzdy trefi s papirem do zachodu. Asi nema talent na basket.Typicka Liza. Rodicove se muzou na usi postavit, ale o vsem si stejne rozhodne sama. Asi dospela k zaveru, ze zima skoncila a pridavne izolacni vrstvy nebudou potreba.Padla. Konec. Po ctyrech letech a peti dnech definitivne rusime plinky. Prekrocili jsme prah civilizace. Konecne.

PS: Zatimco filozofove odvozuji puvod slova nomos z rectiny a definuji jej jako clovekem vytvorene zvykove pravo, v nasi domaci hantyrce je zaklad anglicky - no more shit.